تبلیغات
ایستـگــاه هنــر - به یاداستاد...

هنرهای خلاقانه،نقاشی وطراحی،کاردستی،داستان کوتاه،عکسهای دیدنی و....

به یاداستاد...

نویسنده :احمد نصرتی
تاریخ:دوشنبه 18 اسفند 1393-11:08 ب.ظ

    به یاداستاد...    



استاد علیرضا زمانی، پیشكسوت فرهنگی و هنرمند كم نظیر، دوازدهم اسفندماه ١٣٩٣ خورشیدی درگذشت و در میان بدرقه ی هنرمندان، دوستاران و شاگردانش ، صبح روز چهارشنبه سیزدهم اسفند به خاك سپرده شد.افتخار این حقیر شاگردی این استاد گرانمایه و بزرگواراست در دوران راهنمایی.استاد بسیار مهربان خلاق وصبور بود.
" روحش شاد "
   زندگینامه استاد درادامه:   

بیاد استاد علیرضا زمانی به قلم دکتر ابوالفصل حسینی


 

از شمار دو چشم، یك تن كم

وز شمار خرد، هزاران بیش

استاد علیرضا زمانی، پیشكسوت فرهنگی و هنرمند كم نظیر، دوازدهم اسفندماه ١٣٩٣ خورشیدی درگذشت و در میان بدرقه ی هنرمندان، دوستاران و شاگردانش ، صبح روز چهارشنبه سیزدهم اسفند به خاك سپرده شد

 

علیرضا زمانی در سال١٣٣٠ بدنیا آمد، تحصیلات مقدماتی را در مشهد گذراند، سال٥١-٥٢در گناباد دیپلم خود را دریافت كرد و سپس وارد سپاه دانش شد. در سال ٥٣ بعنوان معلم به استخدام آموزش و پرورش در آمد؛ سال ٥٥ وارد دانشگاه هنرهای دراماتیك تهران شد و دو سال بعد بعنوان دانشجوی برتر برای ادامه ی تحصیل در ایتالیا برگزیده و بورسیه شد اما با حوادث انقلاب ٥٧ مواجه گردید و ناچار برای تدریس به گناباد بازگشت و شد معلم هنر.

 

او هنرمندی بسیار خلاق بود و در تمام زمینه های هنری استعداد و نوآوری خود را به اثبات رسانده بود. وی از هر رشته ی هنری برای بیان ایده های خود بهره می برد. در جوانی به موسیقی پرداخته و ساز تخصصی اش ترومپت بود. در هنرهای تجسمی، نقاشی، خوشنویسی و مجسمه سازی خلاقیت و استعداد كم نظیری داشت

 

علیرضا زمانی با هوشیاری تمام، در سالهای دهه ی شصت و در دوران جنگ ایران، كه فضای جامعه مسدود بود، از هنر برای تلطیف فضای جامعه بهره برد؛ از هر فرصتی برای عرضه ی هنر به جامعه و مردم استفاده می كرد؛

در دهه ی شصت با استفاده از مجسمه ها و جلوه های نوری و صوتی و تابلوهای نقاشی بزرگ، نمایشگاه بزرگ بهشت و جهنم را برپا كرد كه فضایی برای ملموس كردن و عینی سازی و اندیشه ورزی در مفاهیم دینی بود. در همین دوران نمایشگاه جبهه و جنگ را با كاربرد ماكت ها و مجسمه ها و سلاح های واقعی برپا كرد

 

استاد زمانی ذهنی خلاق داشت؛ در دورانی كه شهرها خالی از هرگونه مجسمه و سازه ی حجمی بود، با توجه به فرهنگ دوران، دست به ساخت سازه های فلزی مانند هلیكوپتر میدان بسیج یا سازه ی معروف میدان غدیر زد كه با پوكه های توپ ساخته شده بود.

وی نمایشنامه های بسیاری نوشت و به روی صحنه برد؛ حدود ده سال به عنوان كارگردان نمایش در دهه ی سالگرد انقلاب حضور فعال داشت و بعدها نیز كار تئاتر را در مدارس و محافل دیگر ادامه داد. با گروه تئاتر انجمن حمایت از زندانیان به مراحل كشوری راه یافت ، در سوگواره های بسیاری شركت داشت و جشنواره های تئاتر بسیاری را در سطح استانی داوری می كرد

 

همچنین نقشه ی تبدیل باغ ملی گناباد به پارك، طراحی میدان امام گناباد، طراحی پارك آبی قصبه شهر گناباد جزو خلاقیت های ایشان است

 

استاد زمانی انسانی آزاده بود و با مرام مهرورزی و خوشخویی خود، نفوذ شگفتی بر روی اطرافیان خود داشت ؛ یك هنرمند مردمی واقعی!

نبوغ و خلاقیت وی مثال زدنی بود ؛ در چارچوب ها نمی گنجید ؛ خوب به یاد دارم كه در سالهای ٦٩ تا ٧٢ معلم هنرم بود و كتاب هنر را به دلیل شیوه های نارسا و خشك آموزش بكلی كنار گذاشته بود و به شیوه ی خلاقانه ی خودش " روح هنر" را بما تدریس می كرد.

 

در همین سالها چندین نمایشنامه ی تمثیلی نوشته بود كه ریشه در حكایات " ازوپ" و " كلیله دمنه" داشت و آنها را با متد نوین نمایشی به روی صحنه برد. وی گروه های تئاتر بزرگ دانش آموزی تشكیل داده بود؛ ده روز قبل از جشنواره و اجراها شبانه روز در مدرسه می ماندیم و با مدیریت و رهبری ایشان، دكور عظیمی فراهم می شد بطوری كه در جشنواره های استانی ، كارشناسان و داوران از این دكور زیبا و كیفیت بالای كارهای نمایشی و بازی گرفتن از بازیگران شگفت زده می شدند .

 

او انسانی خردمند و آزادمنش بود، دور از تعصب و تنگ نظری . تاثیرات ظریف و زیرپوستی اما ماندگار بر روی شاگردان و اطرافیانش می گذاشت

 

در سالهای پایانی زندگی سرشار از عشق و پویایی اش، دست به نوشتن برده بود و همیشه آرزو داشتم نوشته های نوشته هایش را كه گویا در قالب رمان بود، برایم بخواند. خود را همیشه شاگرد او می دانم چرا كه درس آزاده جانی را با الفبای محبت بما می آموخت. روایت استاد علیرضا زمانی در ذهن و قلب دوستارانش زنده و جاری است چراكه عاشق انسان بود.

 

"هرگز نمیرد آنكه دلش زنده شد به عشق"

منبع:hasheminezhadgonabad.khschool.ir

و سایت گناپا




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
مجتبی تقوایی
شنبه 23 اسفند 1393 12:41 ب.ظ
فرزند هنر باش نه فرزند پدر --- فرزند هنر زنده کند نام پدر را.
روحش شادو یادش گرامی
پاسخ احمد نصرتی : عالی.به واقع همین گونه است.
ممنونم برای حضور سبز ونظر زیبایتان.برقرار باشید.
الی
چهارشنبه 20 اسفند 1393 11:06 ب.ظ
خدا رحمتشون کنه و روحشون شاد
پاسخ احمد نصرتی : ممنونم.برقرارباشید.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.




Admin Logo
themebox Logo
ایستگاه هنر



کد سایه دار کردن عکس